Szkoda częściowa to uszkodzenie przedmiotu ubezpieczenia w takim stopniu, że jego przywrócenie do stanu sprzed zdarzenia jest technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione. W ubezpieczeniach komunikacyjnych o szkodzie częściowej mówimy, gdy koszt naprawy pojazdu nie przekracza zazwyczaj 70% jego wartości (w przypadku ubezpieczenia Autocasco).
Głównym celem likwidacji szkody częściowej jest pokrycie kosztów naprawy tak, aby przedmiot odzyskał swoje parametry techniczne i użytkowe. Odszkodowanie jest wówczas wyliczane na podstawie faktur za naprawę lub kosztorysu sporządzonego przez rzeczoznawcę, uwzględniającego ceny części zamiennych oraz stawek za roboczogodziny w warsztatach.
Kluczowe aspekty rozliczania szkody częściowej:
Metoda kosztorysowa (gotówkowa): Ubezpieczyciel wypłaca kwotę wyliczoną przez rzeczoznawcę bezpośrednio na konto poszkodowanego, który naprawia przedmiot we własnym zakresie.
Metoda warsztatowa (bezkosztowa): Rozliczenie następuje bezpośrednio między ubezpieczycielem a warsztatem naprawczym na podstawie przedstawionych faktur.
Amortyzacja części: W niektórych polisach dobrowolnych (AC) ubezpieczyciel może pomniejszyć odszkodowanie o stopień zużycia części eksploatacyjnych, chyba że wykupiono opcję zniesienia amortyzacji.
Części oryginalne vs zamienniki: Wybór rodzaju części zależy od wariantu polisy (np. kosztorysowy, optymalny lub serwisowy).
Pani Anna w wyniku kolizji z winy innego kierowcy ma uszkodzony zderzak i reflektor w samochodzie wartym 40 000 zł. Warsztat wycenił naprawę na oryginalnych częściach na kwotę 5 000 zł. Ponieważ koszt ten jest znacznie niższy niż wartość rynkowa auta, ubezpieczyciel kwalifikuje zdarzenie jako szkodę częściową. Pani Anna oddaje auto do serwisu, który rozlicza się bezpośrednio z ubezpieczycielem sprawcy, a ona odbiera w pełni naprawiony pojazd.
