Suma ubezpieczenia to maksymalna kwota, do wysokości której zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność za szkody powstałe w okresie ochrony. Prawidłowe określenie tej sumy jest kluczowe, ponieważ w przypadku wystąpienia szkody całkowitej, wypłata nie przekroczy tej wartości, nawet jeśli faktyczne straty byłyby wyższe.
Wysokość sumy ubezpieczenia jest deklarowana przez klienta (ubezpieczającego) w porozumieniu z ubezpieczycielem. Powinna ona odpowiadać realnej wartości ubezpieczanego mienia (np. nieruchomości lub ruchomości). W przypadku ubezpieczeń osobowych (na życie), suma ta jest ustalana jako kwota, która ma zabezpieczyć potrzeby finansowe uposażonych po śmierci ubezpieczonego lub stanowić wsparcie w razie ciężkiej choroby.
Istotne aspekty dotyczące sumy ubezpieczenia:
- Zasada proporcji: Jeśli suma ubezpieczenia jest niższa niż faktyczna wartość mienia (niedoubezpieczenie), odszkodowanie może zostać proporcjonalnie obniżone.
- Nadubezpieczenie: Ustalenie sumy wyższej niż wartość mienia nie prowadzi do wyższego odszkodowania – wypłata zawsze ogranicza się do realnej wartości poniesionej szkody.
- Relacja do składki: Wysokość sumy ubezpieczenia jest jednym z głównych czynników wpływających na wysokość opłacanej składki.
Właściciel mieszkania o wartości rynkowej 500 000 zł ubezpieczył je na sumę ubezpieczenia wynoszącą 400 000 zł, aby obniżyć koszt składki. W wyniku pożaru doszło do całkowitego zniszczenia lokalu. Mimo że faktyczna strata wynosi pół miliona złotych, ubezpieczyciel wypłaci jedynie 400 000 zł, ponieważ do takiej kwoty ograniczył swoją odpowiedzialność w umowie. Pozostałe 100 000 zł właściciel musi pokryć z własnych środków.
